سعي کنيد خود را از اين گمان که او شما را نالايق، بي عاطفه، بي اعتنا و بي شعور مي داند رها سازيد و باور کنيد که طغيان فرد پرخاشگر، ريشه در مشکلات خودش دارد و رفتار شما سبب پرخاشگري وي نيست.
هر روز اين موضوع را به خود يادآوري کنيد.
شايد باور اين موضوع، در ابتدا برايتان مشکل باشد.براي موفقيت در معاشرت با همسر پرخاشگرتان از تدبير همدري کردن استفاده کنيد؛
اگر مطمئن شويد که پرخاشگري شريک زندگيتان ريشه در زندگي سخت گذشته ي او دارد و يا به مسايل ژنتيکي و وراثتي مربوط است و آگاهي شما به اينکه عامل به وجود آمدن پرخاشگري همسرتان نبوده ايد، سبب آرامش شما خواهد شد.
اما ممکن است وقتي به اين نتيجه رسيديد که تقصير با شما نيست، ديگر نتوانيد تمام رفتارهاي پرخاشگرانه ي او رابپذيريد. زماني که کشف کنيد مشکل کجاست، همدرديتان تا حدي کاهش مي يابد و ديگر همه ي بدرفتاري هاي او را قبول نمي کنيد، حتي اگر پرخاشگري او دليل بيولوژيکي داشته باشد.
راه ديگر نجات، از خود دفاع کردن است. هميشه آماده روبرويي با يک حادثه يا مشکل جديد باشيد.
هرگاه احساس کرديد که تهاجم او دارد شکل مي گيرد:
نشانه هاي پرخاشگري را که در رفتار او مي بينيد با او در ميان بگذاريد. براي نمونه:عزيزم، تو هنوز از راه نرسيده شروع کردي به دخالت در کار من! من تصميم گرفتم براي شام چي درست کنم. خريد کردم، سبزيجات را آماده کردم و همه ي کارها رو به راه است. حالا تو تصميم گرفتي به زور ماهي کباب کني. چند دفعه بايد تکرار کنم که من ترجيح مي دهم خودم به تنهايي آشپزي کنم؟
از دوست خود بخواهيد تا شما را از احساسات خشمگينانه تان رهايي بخشد
مثلاً "دلم نمي خواهد وقتي به خانه مي رسد با اين حالت خشم با او روبرو بشوم، اصلاً دلم مي خواهد اين موضوع کوچک را فراموش کنم و ديگر حرفي راجع به آن نزنم"
چنانچه همسرتان تمايلي به تغيير رفتارش نشان نمي دهد شما برنامه ي رفتاري بعدي خود را تنظيم کنيد.چون ممکن است در حين نشان دادن واکنش، ناگهان و به شدت احساس ترس، خجالت، حسد و يا بي پروايي در شما شکل بگيرد ونتوانيد رفتارخود را کنترل کنيد.
حتي اگر واکنش شما چندان هم جدّي نباشد. تغيير بايد آرام انجام شود تا تأثير مطلوب را بجا گذارد. چنانچه اين تغييرات محکم وحساب شده انجام گيرد، به تدريج مي تواند تأثير مطلوب را بگذارد.
هميشه پي آمدهاي احتمالي گفتار و رفتارتان را در نظر بگيريد و سپس به آساني آنچه را مي خواهيد بگوييد:اگر براي شام ماهي مي خواهي، بايد من برايت درست کنم. بنابراين نبايد دوروبر من بپلکي، نگران باشي و يا در کارم دخالت کني.
ضمن اينکه در مقابل فرد پرخاشگري که وجودش در زندگي شما مهم و مؤثر است، بايد از موضع خود به ارامي و بارفتار حساب شده حمايت کنيد براي تغيير اوضاع نيز بايد طوري عمل کنيد و قدم پيش بگذاريد که پايه هاي اصلي زندگي تان استحکام خود را از دست ندهد.
يکي از اين راه ها، جلب حمايت اطرافيان است. سعي کنيد با قبول مشکلات موجود در ارتباط خود با فرد پرخاشگر، باور کنيد که او قادر به بهبود رفتار خود نيست. بدين ترتيب به تدريج روابط شما بهتر خواهد شد و اوضاع رو به بهبود خواهد گذاشت.
مي توانيد براي تسکين احساسات برانگيخته ي خود:
به دوستان ديگرتان توجه بيشتري کنيد.
براي انجام امور روزمره وقت بيشتري صرف کنيد.
در فعاليت اجتماعي شرکت کنيد و بدين ترتيب براي به دست آوردن فرصت هاي طلايي و چگونگي بهبود بخشيدن به روابط خود با ديگران تلاش کنيد.
شايد گاهي تحمل از کف بدهيد و فکر کنيد که چرا بايد اين همه تحمل به خرج داد؟ اما نتايج مفيدي که از اين رهگذر به دست خواهند آمد، ارزش تحمل کردن را دارد. بنابراين، پافشاري به خرج دهيد تا پيشرفت کنيد.
در اينجا دو نکته ي بسيار اساسي را يادآوري مي کنيم :
اول، ابراز احساسات خوشبينانه و رفتار توأم با نرمش .
دوم پافشاري معقول براي مقابله با پرخاشگري نابجاي او.
مطمئن باشيد زندگي توأم با سلامتي شما، ارزش شکيبايي را دارد. به او فرصت دهيد تا اين ارزش را از چگونگي رفتارتان دريابد.
عشق يک طرفه شما براي برقراري روابط سالم و بهره مند شدن از سلامتي کافي نيست. او نيز بايد به طور مؤثر به شما علاقه مند باشد و عملاً آن را نشان دهد.
براي رسيدن به نتايج مورد نظر بايد به موارد زير توجه کنيد:
قابليت تغيير پذيري و انعطاف
آمادگي لازم براي اصلاح رفتار در هر زمان
اقدام به تمرين تدابيري که تا کنون براي کاهش بدبيني، خشم و پرخاشگري توصيه شده است.
با وجود اين اگر يکي از طرفين قبول نداشته باشد که تغيير روش امري لازم و ضروري است، پافشاري در مورد اين عدم پذيرش، مانعي جدي در راه برقراري ارتباط سالم و لذت بخش خواهد بود.
توجه داشته باشيد که اگر غالباً دنبال فرصتي است تا شما را سرزنش کند و حتي هربار پس از آنکه در موردي از او عذرخواهي مي کنيد، دست بردار نيست و پس از گذشت يک ماه به هيچ وجه از بردباري شما حسن استفاده را نکرده و تغيير روش نداده است، شما بايد تغيير رفتار دهيد و به دنبال در پيش گرفتن چاره اي ديگر باشيد.
اکنون ديگر شايد لازم باشد به دنبال متخصصي باشيد تا با اقدامات مناسب، روابط شما را بهبود بخشد. فکر مي کنم عاقلانه ترين راه اين است که هر دو نفر به اتفاق از مشاوري با تجربه مانند روانپزشک، مددکار اجتماعي، روانشناس و يا يک روحاني کمک بگيريد و با او مشورت کنيد.اگر همسر شما موافق باشد چه بهتر از اين فوراً درمان را با کمک فردي متخصص شروع کنيد ؛اما اگر موافق نباشد، که اغلب نيز چنين است، چه بايد کرد؟
پافشاري کنيد به او بگوئيد: مدت ها پيش دوستت داشتم و هنوز هم چنين است اما نمي دانم چه شده است که روابط، ما چون گذشته صميمانه و گرم نيست. چندي است که به دنبال پيدا کردن مشکل هستم، بيا با هم آن را بيابيم و حل کنيم. بيا به يک مشاوره مراجعه کنيم به اين اميد که او بتواند مشکل کوچک ما را حل کند و اوضاع مثل سابق شود.
وقتي تو قبول نمي کني، احساس خفقان مي کنم مثل اينکه در تله اي گرفتار شده باشم. بدون هيچ اميدي به بهبود روابطمان، بنابراين به موافقت و همراهي تو نياز دارم، حتي براي يک بار هم که شده بايد از وجود يک متخصص استفاده کنيم. اگر قبول کني حتماً اين مشکل را حل خواهم کرد. من آماده ام تا در اين راه اقدامات مؤثرتري انجام دهم و بيشتر تلاش کنم.
ولي اگر باز هم لجاجت نشان دهي و حاضر به همکاري نشوي، به اين نتيجه مي رسم که حتي قادر به تصميم گيري درست براي حل مشکلمان نيستي بنابراين ترکت خواهم کرد.
چنانچه تمام اين مراحل را پيموديد و در حل مشکل پيشرفتي حاصل نشد و از مراجعه به روان درمانگر نيز نتيجه اي به دست نيامد، يا آنچنان که هست او را بپذيريد و يا ترکش کنيد.
